Het is vandaag een dag van welkom heten en van afscheid nemen...
Vanmiddag vieren we En-Ping zijn welkomstfeestje. Samen met onze familie, vrienden en collega's gaan we er een leuke / gezellige / feestelijke middag van maken :-) We hebben er zin in!!!! Heerlijk om iedereen weer te zien, om onze zoon te mogen showen en om En-Ping voor te kunnen stellen aan iedereen (dan kan hij eindelijk zien aan wie hij allemaal al is uitgehuwelijkt hahahaha). En ook wordt dit ons grootste gezamenlijke tompouce-moment ooit geloof ik ;-)
In september 2005 begon ons grenzeloze avontuur! Vol enthousiasme zijn we aan onze adoptieprocedure begonnen! In no time liepen de wachtlijsten helaas op en onze onzekerheid werd met de dag groter. We deden vaak één stap vooruit om er vervolgens weer twee achteruit te doen. Toch wilden we niet teveel gaan zitten treuren en daarom hebben we iedere stap vooruit juist èxtra gevierd, we hebben hierdoor aardig wat tompouce-momenten mogen beleven. En viel er even niks te vieren dan verzonnen we zelf wel iets hihi.
Toch was het niet altijd makkelijk, we hebben ook echt wel aardig wat traantjes gelaten. Het verlangen was zó groot, de onzekerheid was zó groot! Af en toe stonden we daarom een dip toe... even 3 dagen lekker huilen, grommen en somber zijn... om vervolgens weer op te krabbelen. Dit werkte goed voor ons, even een periode somberen en daarna weer doorgaan!
Iedere dag die voorbij ging was er mooi weer eentje dichterbij ons smurfie... daar hebben we ons aan vast gehouden! Gelukkig beschikken we allebei ook over een aardige dosis humor wat ons vaak heeft geholpen om dingen te relativeren. Al met al kunnen we denk ik wel zeggen dat we het grootste gedeelte van de procedure lekker positief zijn gebleven :-)
Op 22 augustus 2011 (een week voor onze vakantie) werden wij compleet onverwachts gebeld met een voorstel!!! Onze wereld stond op zijn kop en we konden/mochten dit nog met niemand delen omdat we na moesten denken over de special need. Wat waren dít emotionele zware dagen zeg, ongelooflijk pfff. Gelukkig konden we woensdagavond 24 augustus 2011 iedereen laten weten dat we de papa en mama waren geworden van een prachtig jongetje... onze lieve kleine dappere En-Ping, onze trots!
Diezelfde avond nog stond het complete internet op z'n kop hahahaha, wij waren duidelijk niet de enigen die door het dolle heen waren ;-) Wat een heerlijke enthousiaste groep mensen hebben we toch om ons heen zeg, overweldigend!!!! Dit enthousiasme is overigens gebleven hoor... tot op de dag van vandaag!
Op 14 januari 2012 vertrokken we naar Taiwan, de reis van ons leven kon beginnen! Op 16 januari hebben we En-Ping voor het eerst ontmoet en op 18 januari 2012 werden we officieel K3! De reis was ontzettend emotioneel maar oh zo mooi... en de aankomst op Schiphol (21 januari) was onvergetelijk!!!! Wat een lieve (grote) groep mensen stond ons op te wachten, wat een blijdschap!!! Nog steeds denken we hier met een onwijze big smile en een warm gevoel aan terug :-)
Eindelijk, na ruim 10 jaar, is onze kinderwens vervuld. En ja, het was een lange aanloop en het heeft ons (naast de vele mooie momenten) veel pijn en verdriet gekost... maar oh oh oh wat is dit het allemaal waard geweest!
We zijn inmiddels 6 weken thuis, K3 begint met de dag meer en meer zijn draai te vinden... van het eerste wennen / zoeken / ontdekken schakelen we steeds meer over naar puur genieten! En-Ping hoort er helemaal bij, bijna alsof het nooit anders is geweest... wat voelen we ons gelukkig en rijk!!! We genieten intens van alle eerste momenten, van de kleine ritueeltjes die we samen al hebben opgebouwd, we genieten van elkaar als gezinnetje, we genieten van het feit dat we toch ècht papa en mama zijn, we lopen trots achter de buggy door de stad (glunder de glunder), we genieten van de kleine dingen zoals een vloer welke vol ligt met speelgoed etc... we genieten!!!!
En wat hebben we ons mannetje al zien veranderen. Van een bang en ietwat afwachtend jongetje loopt hij nu ontspannen rond met een twinkeling in zijn oogjes en een (ondeugende) lach op zijn gezicht... heerlijk om te zien. En-Ping komt er wel daar zijn we van overtuigd :-)
En nu komen we bij het afscheidsgedeelte... het is tijd geworden om afscheid te nemen van dit blog! Met een tikkie pijn in mijn hart ga ik na 5 jaar dan toch echt stoppen met dit weblog... ons avontuur is afgesloten met een waanzinnig happy end en het is nu tijd om met zijn drietjes verder te gaan :-)
Met heel veel plezier heb ik de blogjes geschreven en met even veel plezier heb ik ook steeds alle reacties gelezen hihi. Schrijven is echt wel een hobby van me geworden en ik sluit niet uit dat ik op de één of andere manier hiermee doorga. Dus wie weet tot in de boekhandel ;-)
Lieve mensen, bedankt dat jullie al die jaren trouw ons en dit weblog zijn blijven volgen... bedankt voor jullie eindeloze support, enthousiasme, geduld, lieve woorden, vriendschap! We hebben het al vaker gezegd maar we doen het toch nog een keertje omdat we het ècht menen --> jullie zijn goud waard!!!!!
Ter afsluiting hier de video die we ook op het welkomstfeestje (willen) laten zien...
再见，tot ziens!!!!!
Lilypie Waiting to Adopt tickers
zondag 4 maart 2012
maandag 27 februari 2012
27 februari 2012
Jeroen is inmiddels weer volop aan het werk dus En-Ping en ik moeten de dagen nu saampjes doorbrengen... en na wat opstartprobleempjes lukt dit nu goed gelukkig :-)
En-Ping helpt me met de was uit de wasmachine halen, de was aangeven zodat ik het op kan hangen, de nog natte was van de zoldertrap gooien zodat mama opnieuw kan wassen (zucht) en ook met brood smeren helpt hij door kastjes en laatjes dicht te doen èn hij mag de knop van de broodrooster naar beneden duwen (met een beetje hulp van mama)! Met eten koken is hij vooral erg druk met het leeghalen van allerlei kastjes, terwijl hij zelf al 'neeeeeee' zegt ;-)
Verder is stofzuigen favoriet en En-Ping weet al precies hoe de stofzuiger werkt. Beetje jammer dat ik vaak allerlei onderdelen van de stofzuiger kwijt ben (die dan in de speelgoedkist liggen haha).
En-Ping begint steeds meer Nederlandse woordjes te zeggen... dit klinkt zó schattig, smelt! Veel woorden die we zeggen probeert hij na te zeggen en alhoewel dit nog niet helemaal lukt, het begin is er! Hij babbelt aardig wat af hahaha. Ook dansen is nog steeds een grote hobby van hem. We hebben de dvd 'in de maneschijn', vol met kinderliedjes en de bijbehorende bewegingen... en En-Ping doet al vrolijk mee!!! Hierdoor weet hij dus al wel zijn oortjes, oogjes, wangetjes, neusje, haartjes, mond en tandjes te vinden... hij wijst ze aan als je dat aan hem vraagt (trotsss). Ook weet hij al wat een poes, hond en schaap zegt (wederom... trotsss).
Tsja verder nog nieuws? Nou eh genoeg hihi... En-Ping kan bijvoorbeeld zijn melk al uit een beker drinken!!! En het avondeten eet hij inmiddels ook al zelfstandig (en papa en mama hebben nog nooit zó veel gedweild!). Af en toe moeten we wel even ingrijpen hoor, als de hap eten op zijn lepel groter is dan zijn mondje zeg maar ;-)
Gisteren heeft En-Ping voor het eerst gefietst op zijn driewieler. We waren helemaal verbaasd dat hij precies wist wat hij moest doen (na even voordoen). Hij is alleen net iets te klein voor het fietsje dus hij kan niet zo goed bij de trappers en mist hierdoor de kracht om goed vooruit te komen helaas. Ieder hobbeltje in de weg kost hem nog heel veel energie om overheen te komen en de energie heeft ie nog even genoeg nodig voor zichzelf dus we beperken de fietsmomenten nog maar een beetje. In plaats van fietsen mag hij wel voetballen, ook dit vindt hij geweldig... met name 'koppen' (ja echt!)... een lol dat hij heeft hahahaha (papa blij ;-) ).
Nou tot zover de update (ik heb een overbelaste arm dus typen is even niet zo handig)... We genieten in ieder geval volop!!!!
Hier nog wat fotootjes :-)
En-Ping helpt me met de was uit de wasmachine halen, de was aangeven zodat ik het op kan hangen, de nog natte was van de zoldertrap gooien zodat mama opnieuw kan wassen (zucht) en ook met brood smeren helpt hij door kastjes en laatjes dicht te doen èn hij mag de knop van de broodrooster naar beneden duwen (met een beetje hulp van mama)! Met eten koken is hij vooral erg druk met het leeghalen van allerlei kastjes, terwijl hij zelf al 'neeeeeee' zegt ;-)
Verder is stofzuigen favoriet en En-Ping weet al precies hoe de stofzuiger werkt. Beetje jammer dat ik vaak allerlei onderdelen van de stofzuiger kwijt ben (die dan in de speelgoedkist liggen haha).
En-Ping begint steeds meer Nederlandse woordjes te zeggen... dit klinkt zó schattig, smelt! Veel woorden die we zeggen probeert hij na te zeggen en alhoewel dit nog niet helemaal lukt, het begin is er! Hij babbelt aardig wat af hahaha. Ook dansen is nog steeds een grote hobby van hem. We hebben de dvd 'in de maneschijn', vol met kinderliedjes en de bijbehorende bewegingen... en En-Ping doet al vrolijk mee!!! Hierdoor weet hij dus al wel zijn oortjes, oogjes, wangetjes, neusje, haartjes, mond en tandjes te vinden... hij wijst ze aan als je dat aan hem vraagt (trotsss). Ook weet hij al wat een poes, hond en schaap zegt (wederom... trotsss).
Tsja verder nog nieuws? Nou eh genoeg hihi... En-Ping kan bijvoorbeeld zijn melk al uit een beker drinken!!! En het avondeten eet hij inmiddels ook al zelfstandig (en papa en mama hebben nog nooit zó veel gedweild!). Af en toe moeten we wel even ingrijpen hoor, als de hap eten op zijn lepel groter is dan zijn mondje zeg maar ;-)
Gisteren heeft En-Ping voor het eerst gefietst op zijn driewieler. We waren helemaal verbaasd dat hij precies wist wat hij moest doen (na even voordoen). Hij is alleen net iets te klein voor het fietsje dus hij kan niet zo goed bij de trappers en mist hierdoor de kracht om goed vooruit te komen helaas. Ieder hobbeltje in de weg kost hem nog heel veel energie om overheen te komen en de energie heeft ie nog even genoeg nodig voor zichzelf dus we beperken de fietsmomenten nog maar een beetje. In plaats van fietsen mag hij wel voetballen, ook dit vindt hij geweldig... met name 'koppen' (ja echt!)... een lol dat hij heeft hahahaha (papa blij ;-) ).
Nou tot zover de update (ik heb een overbelaste arm dus typen is even niet zo handig)... We genieten in ieder geval volop!!!!
Hier nog wat fotootjes :-)
vrijdag 17 februari 2012
17 februari 2012
Hier zijn we weer met een update! We beginnen onze draai steeds meer te vinden, krijgen steeds meer handigheid in dingetjes en En-Ping doet het nog steeds lekker.
En-Ping begrijpt al heel veel van wat we tegen hem zeggen, zo bijzonder om te zien! Ik zei laatst 'dat zal lekker smaken'... zegt hij heel droog 'hap hap hap' hahaha, lekker ding. Hij praat voornamelijk nog in het Chinees hoor maar af en toe komt er al wat Nederlands doorheen schemeren... liedjes kan hij zelfs al stukjes meezingen, zo lief. Hij eet, drinkt en slaapt goed. Hij lust alles, probeert alles en drinkt zijn gewone melk inmiddels uit een plastic beker i.p.v. uit een tuitbeker. Binnenkort gaan we de limonade ook in een plastic beker aanbieden, ik zet de dweil vast standby hahaha.
Met het naar bed gaan huilt hij niet maar hij begint te keten... springen in bed, liedjes zingen, roepen, praten... duurt een minuut of 10 en dan valt hij in slaap, heel soms moeten we hem even terugleggen waarna hij dan in slaap valt.
Spelen doet hij volop! Puzzels en auto's zijn de grote favoriet, tekenen doet hij ook graag en hij schenkt ook met liefde thee voor ons want hij heeft van mama een theeserviesje gekregen. Nou hadden ze alleen een knalroze theeservies in de winkel maar goed dit heeft mama vervolgens gecompenseerd door ook maar even een stoere politiewagen (met gillende sirene) erbij te kopen ;-)
Een lieve vriendin van ons heeft gisteravond ook nog flink wat speelgoed langs gebracht wat we mogen lenen, echt super lief!
Soms denken we wel eens dat het allemaal net iets té lekker gaat... daarom hebben we ons (preventief) toch alvast opgegeven voor de VIB (video interactie begeleiding). Ons motto 'baat het niet, het schaadt ook zeker niet'! Wij zijn van mening dat we ons mannetje via de VIB een extra kans geven op een goede hechting. We starten waarschijnlijk al in april! Spannend maar het geeft ons een goed gevoel...
Verder hebben we gisteren de adoptiescreening in het ziekenhuis gehad, en dat was in 1 woord vreselijk! De dokter was echt heel lief hoor, echt een schat van een man, daar lag het niet aan. Ons mannetje heeft in zijn jonge leventje alleen iets te veel ervaringen opgedaan met het ziekenhuis waardoor hij gisteren echt helemaal overstuur was. Hij was ontroostbaar (en mama ook bijna ahum). Toen er uiteindelijk ook nog eens bloed werd geprikt wat niet helemaal lukte, was dit echt te veel voor En-Ping, echt zo akelig bah.
Terug in de auto was En-Ping wonder boven wonder toch weer vrolijk, was weer druk bezig met auto's kijken etc. Thuis liep hij weer te huppelen, springen, zingen, spelen... er was niks meer aan hem te merken (behalve dat hij hartstikke moe was). We hebben hem vroeg in bed gelegd en hij sliep binnen 2 minuten... zo moe! Hij heeft de hele nacht doorgeslapen en is vandaag weer de vrolijkheid zelve. We merken alleen aan zijn buik dat de screening van gisteren er aardig in heeft gehakt daarom doen we het weer even rustig aan. Wat zijn we toch trots op ons ventje, onze kanjer!
En-Ping begrijpt al heel veel van wat we tegen hem zeggen, zo bijzonder om te zien! Ik zei laatst 'dat zal lekker smaken'... zegt hij heel droog 'hap hap hap' hahaha, lekker ding. Hij praat voornamelijk nog in het Chinees hoor maar af en toe komt er al wat Nederlands doorheen schemeren... liedjes kan hij zelfs al stukjes meezingen, zo lief. Hij eet, drinkt en slaapt goed. Hij lust alles, probeert alles en drinkt zijn gewone melk inmiddels uit een plastic beker i.p.v. uit een tuitbeker. Binnenkort gaan we de limonade ook in een plastic beker aanbieden, ik zet de dweil vast standby hahaha.
Met het naar bed gaan huilt hij niet maar hij begint te keten... springen in bed, liedjes zingen, roepen, praten... duurt een minuut of 10 en dan valt hij in slaap, heel soms moeten we hem even terugleggen waarna hij dan in slaap valt.
Spelen doet hij volop! Puzzels en auto's zijn de grote favoriet, tekenen doet hij ook graag en hij schenkt ook met liefde thee voor ons want hij heeft van mama een theeserviesje gekregen. Nou hadden ze alleen een knalroze theeservies in de winkel maar goed dit heeft mama vervolgens gecompenseerd door ook maar even een stoere politiewagen (met gillende sirene) erbij te kopen ;-)
Een lieve vriendin van ons heeft gisteravond ook nog flink wat speelgoed langs gebracht wat we mogen lenen, echt super lief!
Soms denken we wel eens dat het allemaal net iets té lekker gaat... daarom hebben we ons (preventief) toch alvast opgegeven voor de VIB (video interactie begeleiding). Ons motto 'baat het niet, het schaadt ook zeker niet'! Wij zijn van mening dat we ons mannetje via de VIB een extra kans geven op een goede hechting. We starten waarschijnlijk al in april! Spannend maar het geeft ons een goed gevoel...
Verder hebben we gisteren de adoptiescreening in het ziekenhuis gehad, en dat was in 1 woord vreselijk! De dokter was echt heel lief hoor, echt een schat van een man, daar lag het niet aan. Ons mannetje heeft in zijn jonge leventje alleen iets te veel ervaringen opgedaan met het ziekenhuis waardoor hij gisteren echt helemaal overstuur was. Hij was ontroostbaar (en mama ook bijna ahum). Toen er uiteindelijk ook nog eens bloed werd geprikt wat niet helemaal lukte, was dit echt te veel voor En-Ping, echt zo akelig bah.
Terug in de auto was En-Ping wonder boven wonder toch weer vrolijk, was weer druk bezig met auto's kijken etc. Thuis liep hij weer te huppelen, springen, zingen, spelen... er was niks meer aan hem te merken (behalve dat hij hartstikke moe was). We hebben hem vroeg in bed gelegd en hij sliep binnen 2 minuten... zo moe! Hij heeft de hele nacht doorgeslapen en is vandaag weer de vrolijkheid zelve. We merken alleen aan zijn buik dat de screening van gisteren er aardig in heeft gehakt daarom doen we het weer even rustig aan. Wat zijn we toch trots op ons ventje, onze kanjer!
maandag 6 februari 2012
6 februari 2012
Hoe lang hebben we hier niet naar uitgekeken, hoe vaak hebben we de site van Meiling niet bezocht en dachten we... ooit staat ons 'smurfie' hier ook bij.
En nu is het zo ver! Op de site van Meiling staat:
Jippieeeeeeee, één van deze prachtige jongens is En-Ping!!!! Hoe cool is dat!
En-Ping vindt de sneeuw tot nu toe niet zo'n succes, toch kon er heel even een lachje af toen hij op de slee zat... dat moment hebben we mooi vastgelegd ;-)
En-Ping kan niet tegen kietelen... hij schatert het echt uit (en wij ook) hahaha, té grappig!
Even een knuffelmomentje...
Fruithapje werd een fruitgrapje ;-)
En nu is het zo ver! Op de site van Meiling staat:
Aankomsten Januari 2012
| 2012 is begonnen met de aankomst van 3 prachtige jongens. | ||
| 2 van hen kwamen bij Cathwel vandaan. 1 van CSS |
Jippieeeeeeee, één van deze prachtige jongens is En-Ping!!!! Hoe cool is dat!
En-Ping vindt de sneeuw tot nu toe niet zo'n succes, toch kon er heel even een lachje af toen hij op de slee zat... dat moment hebben we mooi vastgelegd ;-)
En-Ping kan niet tegen kietelen... hij schatert het echt uit (en wij ook) hahaha, té grappig!
Even een knuffelmomentje...
Fruithapje werd een fruitgrapje ;-)
dinsdag 31 januari 2012
31 januari 2012
Hier even een teken van leven van K3... voordat mensen zich zorgen gaan maken omdat het zo stil blijft ;-)
We zijn nu ruim een week thuis en we beginnen al iets van een ritme te ontwikkelen, maar dit wordt regelmatig nog bijgeschaafd hihi. Het is echt zoeken naar ritme en regelmaat. We hebben al wel vaste tijden voor eten en slapen, dat is onze basis. We proberen ook zoveel mogelijk dingen iedere dag hetzelfde te doen... het avondritueel bestaat bijvoorbeeld uit in bad gaan, haartjes fohnen (vindt ie geweldig hahaha), een fles en tandjes poetsen (hij zorgt er wel voor dat we dat niet vergeten, ook dit vindt ie namelijk schitterend). Alles doen we in dezelfde volgorde en op dezelfde tijd.
Voor we echt regelmaat hebben zijn we wel eventjes verder vermoeden we, dit kost gewoon tijd en die nemen we dan ook maar. En op de momenten dat we vragen en/of twijfels hebben kunnen we terecht bij onze familie en vrienden... heerlijk om deze back up te hebben!
We gaan er iedere dag wel even op uit! Even naar de speeltuin of even naar de stad voor een boodschapje. En-Ping vindt het buiten zijn helemaal geweldig, hij kijkt zijn oogjes uit. Hij vindt auto's helemaal leuk, hij blijft wijzen. Ook dieren zijn een groot succes, alles wordt toegezwaaid hahaha. Gisteren lag er een laagje sneeuw maar dat deed hem niet zo veel, hij vond het gewoon al fijn dat hij lekker buiten was... hij geniet er echt van, gaat een soort van huppelen (peuterstijl) en tovert een brede grijns op z'n gezichtje haha.
We w
aren laatst aan het wandelen (En-Ping in de buggy) en hij werd zo stil, vogeltjes werden niet meer toegezwaaid, auto's konden ongehinderd voorbij rijden... dus wij dachten dat hij in slaap was gevallen. Toen we in de buggy keken bleek dat zijn muts tot over zijn neus was afgezakt hahahahaha, het arme kind kon niks meer zien ;-) We hebben vandaag gelijk een nieuwe (passende) muts gekocht... die hij vervolgens de hele middag in huis heeft opgehouden, we vermoeden dat hij er blij mee is hihi.
Jeroen had ook al een goeie optie voor een muts... een mooie afro pruik die we laatst voor een feestje hadden gebruikt... hadden we ineens toch een heel ander kind in huis hahaha.
We zijn super trots op ons mannetje, hij heeft zoveel meegemaakt in heel korte tijd... en hij slaat zich er zó goed doorheen!!! Wat een toppertje, ons moedige en sterke mannetje.
Hij eet goed (laten we zeggen, als het aan hem lag zou hij de hele dag eten), hij is vrolijk, hij kan ook huilen, hij kan vreselijk ondeugend zijn, hij knuffelt al een beetje, hij heeft ons spontaan een kus gegeven (yeah!!!), hij danst, hij zingt, hij babbelt, hij geniet, hij is nieuwsgierig... het is een heerlijk kind! Hij kan ook toveren... hij laat de duplo verdwijnen! Buiten het huis lag een stapeltje duplo... had meneer via het kattenluikje naar buiten gegooid hahahaha ;-)
De poezebeesten beginnen ook te wennen, Sjonnie en Geertje hebben zich al laten aaien! Koos vlucht naar de slaapkamer en komt daar alleen vandaan als En-Ping op bed ligt (arm beestje). En-Ping zelf is echt helemaal gek op onze poezebeesten! Hij heeft zelfs al 'Geertje' gezegd vandaag, niet de makkelijkste naam hahaha.
Hij vindt zijn behang trouwens ook helemaal leuk, dierenbehang was een goeie keus! En dat En-Ping humor heeft wordt wel duidelijk als hij naar het behang wijst... hij wijst dan de aapjes aan en schatert het uit terwijl hij heel hard 'papa' zegt hahahaha ;-)
En-Ping slaapt de nacht wel door maar wordt errug vroeg wakker (5 uur of half 6)... hier proberen we nog een weg in te vinden. Hij heeft ook last van zijn buikje en dat zit hem waarschijnlijk ook in de weg, zal zeker meespelen! We nemen hem nu 's ochtends bij ons in bed, soms slaapt hij nog wat maar soms ook niet. Ter compensatie liggen we voorlopig zelf gewoon voor 22 uur in bed zodat we op de dag nog een beetje fris en fruitig zijn ;-)
Het is nu dus bijna bedtijd voor ons... dus ik ga de laptop zo maar eens dichtklappen ;-)
Hier nog een paar fotootjes van de afgelopen week...
We zijn nu ruim een week thuis en we beginnen al iets van een ritme te ontwikkelen, maar dit wordt regelmatig nog bijgeschaafd hihi. Het is echt zoeken naar ritme en regelmaat. We hebben al wel vaste tijden voor eten en slapen, dat is onze basis. We proberen ook zoveel mogelijk dingen iedere dag hetzelfde te doen... het avondritueel bestaat bijvoorbeeld uit in bad gaan, haartjes fohnen (vindt ie geweldig hahaha), een fles en tandjes poetsen (hij zorgt er wel voor dat we dat niet vergeten, ook dit vindt ie namelijk schitterend). Alles doen we in dezelfde volgorde en op dezelfde tijd.
Voor we echt regelmaat hebben zijn we wel eventjes verder vermoeden we, dit kost gewoon tijd en die nemen we dan ook maar. En op de momenten dat we vragen en/of twijfels hebben kunnen we terecht bij onze familie en vrienden... heerlijk om deze back up te hebben!
We gaan er iedere dag wel even op uit! Even naar de speeltuin of even naar de stad voor een boodschapje. En-Ping vindt het buiten zijn helemaal geweldig, hij kijkt zijn oogjes uit. Hij vindt auto's helemaal leuk, hij blijft wijzen. Ook dieren zijn een groot succes, alles wordt toegezwaaid hahaha. Gisteren lag er een laagje sneeuw maar dat deed hem niet zo veel, hij vond het gewoon al fijn dat hij lekker buiten was... hij geniet er echt van, gaat een soort van huppelen (peuterstijl) en tovert een brede grijns op z'n gezichtje haha.
We w
aren laatst aan het wandelen (En-Ping in de buggy) en hij werd zo stil, vogeltjes werden niet meer toegezwaaid, auto's konden ongehinderd voorbij rijden... dus wij dachten dat hij in slaap was gevallen. Toen we in de buggy keken bleek dat zijn muts tot over zijn neus was afgezakt hahahahaha, het arme kind kon niks meer zien ;-) We hebben vandaag gelijk een nieuwe (passende) muts gekocht... die hij vervolgens de hele middag in huis heeft opgehouden, we vermoeden dat hij er blij mee is hihi.Jeroen had ook al een goeie optie voor een muts... een mooie afro pruik die we laatst voor een feestje hadden gebruikt... hadden we ineens toch een heel ander kind in huis hahaha.
We zijn super trots op ons mannetje, hij heeft zoveel meegemaakt in heel korte tijd... en hij slaat zich er zó goed doorheen!!! Wat een toppertje, ons moedige en sterke mannetje.
Hij eet goed (laten we zeggen, als het aan hem lag zou hij de hele dag eten), hij is vrolijk, hij kan ook huilen, hij kan vreselijk ondeugend zijn, hij knuffelt al een beetje, hij heeft ons spontaan een kus gegeven (yeah!!!), hij danst, hij zingt, hij babbelt, hij geniet, hij is nieuwsgierig... het is een heerlijk kind! Hij kan ook toveren... hij laat de duplo verdwijnen! Buiten het huis lag een stapeltje duplo... had meneer via het kattenluikje naar buiten gegooid hahahaha ;-)
De poezebeesten beginnen ook te wennen, Sjonnie en Geertje hebben zich al laten aaien! Koos vlucht naar de slaapkamer en komt daar alleen vandaan als En-Ping op bed ligt (arm beestje). En-Ping zelf is echt helemaal gek op onze poezebeesten! Hij heeft zelfs al 'Geertje' gezegd vandaag, niet de makkelijkste naam hahaha.
Hij vindt zijn behang trouwens ook helemaal leuk, dierenbehang was een goeie keus! En dat En-Ping humor heeft wordt wel duidelijk als hij naar het behang wijst... hij wijst dan de aapjes aan en schatert het uit terwijl hij heel hard 'papa' zegt hahahaha ;-)
En-Ping slaapt de nacht wel door maar wordt errug vroeg wakker (5 uur of half 6)... hier proberen we nog een weg in te vinden. Hij heeft ook last van zijn buikje en dat zit hem waarschijnlijk ook in de weg, zal zeker meespelen! We nemen hem nu 's ochtends bij ons in bed, soms slaapt hij nog wat maar soms ook niet. Ter compensatie liggen we voorlopig zelf gewoon voor 22 uur in bed zodat we op de dag nog een beetje fris en fruitig zijn ;-)
Het is nu dus bijna bedtijd voor ons... dus ik ga de laptop zo maar eens dichtklappen ;-)
Hier nog een paar fotootjes van de afgelopen week...
woensdag 25 januari 2012
25 januari 2012
Hier even een berichtje van K3. De afgelopen dagen waren zwaar vermoeiend maar ook wel errug leuk ;-)
We zijn met zijn drietjes echt aan het wennen, aftasten, verkennen, ontdekken, proberen een ritme te vinden... en tussendoor moet er natuurlijk ook nog genoten worden hahaha. Jeroen en ik liggen 's avonds al vroeg in bed want we zijn echt gesloopt!! De reis heeft er flink ingehakt met alle emoties die erbij kwamen kijken, we hebben een tikkie last van een jetlag... en ondertussen staat je hele leven op z'n kop, en de 'wekker' gaat om 6 uur ;-)
Maandagochtend zijn we naar het gemeentehuis gegaan om En-Ping 'aan te geven'. Was een erg gezellige boel en felicitaties vlogen over en weer vanaf de balie :-D Echt een feestelijke aangelegenheid hihi. De medewerkster dacht ook goed met ons mee... waardoor En-Ping nu dus al een BSN nummer heeft!!!! Echt fantastisch, scheelt een hoop gedoe met verzekeringen en verdere instanties!!!
De eerste shopsessie hebben we inmiddels ook al achter de rug! En-Ping heeft nieuwe schoenen gekregen (erg stoere al zeggen we het zelf). De verkoper was ietwat boos dat we bij een jongetje van bijna 2 nú pas voor het eerste paar schoenen gingen kijken hahahaha, we hebben maar even wat uitleg gegeven ;-) De voetjes werden opgemeten, maat 23! En-Ping vond het allemaal wel interessant en heeft zich prima gedragen. Wij liepen verders om beurten trots achter de buggy en iedereen die voorbij liep die kreeg een brede (trotse) grijns van ons hahahaha. Het is soms nog niet te bevatten dat dit ons echt mag overkomen... maar het is echt zo!
Het eerste doktersbezoekje is inmiddels achter de rug, er is een MRSA kweek genomen... laten we hopen dat ie negatief is anders is het zo'n gedoe in de ziekenhuizen waar we heen moeten. Volgende week weten we het, we hebben een vermoeden dat het een positieve uitslag zal worden maar je weet maar nooit ;-) Morgen gaan we ons eerste ziekenhuisbezoek afleggen, ook wel spannend!
En sinds vandaag... is En-Ping begonnen met dingen doen die wij hem vragen!!!! Vanmiddag pakte hij een zakdoekje uit mijn handen en ik zei 'gooi maar in de prullenbak' --> en hij deed het!!!!!!!! Ik was stom verbaasd hahahaha, geweldig!!!! Hij kan ook dingen op tafel leggen, slab omdoen, kastje open en dicht, deur open en dicht... hij snapt het allemaal! We zijn super trots op hem, ons wonderkindje!
En-Ping zit verder lekker in zijn velletje. Hij is vrolijk en lekker zichzelf. Vanmiddag had hij vreselijk de slappe lach toen ik hem kietelde, hij schaterde echt hahaha. Hij kan ook heel boos zijn hoor en verdrietig en stout... ons peutertje ;-)
Bij het gemeentehuis zat ik vanochtend in een soort van wachtkamer en Jeroen liep met En-Ping even door de gang. Toen ze terugkwamen zag je hem mij zoeken en toen kreeg ik me toch een big smile... smelt!!! Hij zoekt ons met zijn oogjes wel steeds op als hij ergens is waar vreemden zijn.
We nemen verder rustig de tijd voor het hechtingsproces, we vermoeden zelf dat dit best een langdurig proces kan gaan worden. We zijn dan ook van plan om straks de VIB te gaan doen (videobegeleiding) omdat dit ons voor En-Ping beter lijkt.
Nou ik ga weer even verder met genieten etc. (we hebben net een peuter muziek cd geluisterd, té leuk... ben benieuwd wanneer hij mee begint te zingen hihi).
Hier nog even een video van ons swingende ventje... deze video is gemaakt op zondagavond, hij was dus net een dag in Nederland. We wilden even testen of hij van Nederlandse muziek houdt (met het oog op carnaval, piratenfestijn etc hahaha). Nou test geslaagd... we hebben een feestbeestje in tha house!!!
We zijn met zijn drietjes echt aan het wennen, aftasten, verkennen, ontdekken, proberen een ritme te vinden... en tussendoor moet er natuurlijk ook nog genoten worden hahaha. Jeroen en ik liggen 's avonds al vroeg in bed want we zijn echt gesloopt!! De reis heeft er flink ingehakt met alle emoties die erbij kwamen kijken, we hebben een tikkie last van een jetlag... en ondertussen staat je hele leven op z'n kop, en de 'wekker' gaat om 6 uur ;-)
Maandagochtend zijn we naar het gemeentehuis gegaan om En-Ping 'aan te geven'. Was een erg gezellige boel en felicitaties vlogen over en weer vanaf de balie :-D Echt een feestelijke aangelegenheid hihi. De medewerkster dacht ook goed met ons mee... waardoor En-Ping nu dus al een BSN nummer heeft!!!! Echt fantastisch, scheelt een hoop gedoe met verzekeringen en verdere instanties!!!
De eerste shopsessie hebben we inmiddels ook al achter de rug! En-Ping heeft nieuwe schoenen gekregen (erg stoere al zeggen we het zelf). De verkoper was ietwat boos dat we bij een jongetje van bijna 2 nú pas voor het eerste paar schoenen gingen kijken hahahaha, we hebben maar even wat uitleg gegeven ;-) De voetjes werden opgemeten, maat 23! En-Ping vond het allemaal wel interessant en heeft zich prima gedragen. Wij liepen verders om beurten trots achter de buggy en iedereen die voorbij liep die kreeg een brede (trotse) grijns van ons hahahaha. Het is soms nog niet te bevatten dat dit ons echt mag overkomen... maar het is echt zo!
Het eerste doktersbezoekje is inmiddels achter de rug, er is een MRSA kweek genomen... laten we hopen dat ie negatief is anders is het zo'n gedoe in de ziekenhuizen waar we heen moeten. Volgende week weten we het, we hebben een vermoeden dat het een positieve uitslag zal worden maar je weet maar nooit ;-) Morgen gaan we ons eerste ziekenhuisbezoek afleggen, ook wel spannend!
En sinds vandaag... is En-Ping begonnen met dingen doen die wij hem vragen!!!! Vanmiddag pakte hij een zakdoekje uit mijn handen en ik zei 'gooi maar in de prullenbak' --> en hij deed het!!!!!!!! Ik was stom verbaasd hahahaha, geweldig!!!! Hij kan ook dingen op tafel leggen, slab omdoen, kastje open en dicht, deur open en dicht... hij snapt het allemaal! We zijn super trots op hem, ons wonderkindje!
En-Ping zit verder lekker in zijn velletje. Hij is vrolijk en lekker zichzelf. Vanmiddag had hij vreselijk de slappe lach toen ik hem kietelde, hij schaterde echt hahaha. Hij kan ook heel boos zijn hoor en verdrietig en stout... ons peutertje ;-)
Bij het gemeentehuis zat ik vanochtend in een soort van wachtkamer en Jeroen liep met En-Ping even door de gang. Toen ze terugkwamen zag je hem mij zoeken en toen kreeg ik me toch een big smile... smelt!!! Hij zoekt ons met zijn oogjes wel steeds op als hij ergens is waar vreemden zijn.
We nemen verder rustig de tijd voor het hechtingsproces, we vermoeden zelf dat dit best een langdurig proces kan gaan worden. We zijn dan ook van plan om straks de VIB te gaan doen (videobegeleiding) omdat dit ons voor En-Ping beter lijkt.
Nou ik ga weer even verder met genieten etc. (we hebben net een peuter muziek cd geluisterd, té leuk... ben benieuwd wanneer hij mee begint te zingen hihi).
Hier nog even een video van ons swingende ventje... deze video is gemaakt op zondagavond, hij was dus net een dag in Nederland. We wilden even testen of hij van Nederlandse muziek houdt (met het oog op carnaval, piratenfestijn etc hahaha). Nou test geslaagd... we hebben een feestbeestje in tha house!!!
zondag 22 januari 2012
22 januari 2012
K3 is thuis!!!!!!!!!!!!!
Vrijdagmiddag zijn we met zijn drietjes nog even door het centrum van Taipei gelopen, beetje winkeltje in en winkeltje uit... echt onze tijd uitzitten ;-)
We zijn nog even in de speeltuin geweest en dat vond En-Ping toch wel erg geweldig hahaha. Hij had flinke lol en wij daardoor ook.
Om 18 uur werden we door Henry opgehaald en werden we naar het vliegveld gebracht. In de auto viel En-Ping al bijna in slaap. Op het vliegveld was dit ineens over hoor, hij was klaarwakker hahaha. We hebben rond 21 uur zijn pyjama aangedaan en we wilden hem in de buggy proberen te laten slapen... helaas, lukte niet. Daar zaten we dan met al onze goeie bedoelingen en met een melige en ketende peuter ;-)
Tsja dan maar niet, we hoopten dat hij wel in het vliegtuig zou gaan slapen (was wel even spannend hoor voor ons, doet ie het wel of doet ie het niet?).
Eenmaal in het vliegtuig keek ons mannetje zijn ogen uit! Maar op het moment van opstijgen sliep hij al hahahaha, was er eindelijk actie... slaapt ie! Misschien maar beter ook want bij ons stroomden de tranen over onze wangen, wat een ontzettend dubbel gevoel is het als je het land van je kindje verlaat. Wij zó blij, de birthmother zó verdrietig...
De vlucht verliep verder prima, En-Ping heeft van Taipei tot Bangkok geslapen! Hij kreeg een eigen 'mandje' zodat hij lekker kon liggen, ideaal! Nou ja het 'mandje' was wel wat klein waardoor er uiteindelijk twee beentjes uitstaken hahaha, zo schattig om te zien ;-)
In Bangkok hadden we 45 minuten om over te stappen en we moesten best ver lopen... was even een lichte stress. Maar team Kloosterman heeft het gered! We hebben zelfs nog een luier kunnen verschonen (het leek wel een pitstop, gevolgd door slappe lach hahaha). De vlucht van Bangkok naar Amsterdam verliep ook prima. Wel sneu dat En-Ping constant op schoot moest zitten en dat hij niet echt fijn kon liggen om te slapen. Maar hoe dapper is ie dat hij toch geslapen heeft! Van de 12 uur heeft hij misschien 15 minuten zitten piepen, meer niet.
Hoe dichterbij we bij Amsterdam kwamen, hoe meer de zenuwen en emoties toenamen!!! Bijna thuis... zó fijn!!!
Toen we geland waren was daar opluchting en blijdschap... en een enorm verlangen naar onze familie en vrienden die waarschijnlijk al met hun neusjes tegen de ruit gedrukt stonden ;-)
We hebben ons gauw omgekleed en toen mochten we door de douane (we werden nog even hartelijk gefeliciteerd hihi). En toen was het moment daar... we zagen in de verte al een aantal leuke / lieve spandoeken, ballonnen, blije koppies (reikhalzend uitkijken naar K3 hihi), zwaaiende mensen, etc. We zijn gauw naar het raam gelopen waar zó veel lieve mensen op ons stonden te wachten! Eindelijk mochten we En-Ping aan iedereen laten zien, onze grote trots. Als wij een foto hadden gemaakt van de mensen aan de andere kant van het glas, hadden zij allemaal rooie oogjes op de foto gehad volgens mij ;-)
Nadat we de koffers hadden gepakt liepen we door dé deuren en wooooooowwww wat een onthaal!!!!! Bij Jeroen en mij kwamen alle emoties los... wat een opluchting, blijdschap, vreugde! Eindelijk is het ècht, we mogen ècht een gezinnetje zijn, het lange wachten is ècht voorbij.
De aankomst was behoorlijk emotioneel (niet alleen voor ons)... Hoe mooi is het ook om te zien hoe welkom En-Ping is bij iedereen, hij hoort er helemaal bij.
We hebben zoveel felicitaties gehad, hebben té lieve cadeautjes gekregen, hebben zulke lieve woorden gehoord en ook is er behoorlijk wat afgeknuffeld :-) We hebben zelfs tompoucjes met blauwe muisjes gegeten!!! Echt zó mooi allemaal, we denken er met een big smile aan terug!
We zouden nog koffie gaan drinken met familie en vrienden maar dat hebben we toch maar niet meer gedaan omdat alles zo'n impact op ons had dat we even tijd met zijn drietjes nodig hadden.
In de auto is En-Ping al in slaap gevallen, hij riep nog even bèèèè... wij kijken, hij wees naar een weiland met schapen hahahaha.
Thuis moest hij even flink huilen, zo zielig. Maar hij liet zich gauw troosten gelukkig. Hij heeft 's middags zelfs al 'gewoon' een middagslaapje gedaan!!! Hij is helemaal weg van onze poezebeesten (andersom is dat wel ietsjes anders oeps), hij vindt ze geweldig! Hij vindt dieren sowieso helemaal geweldig, daar is mama dan wel weer erg blij mee :-)
's Avonds is En-Ping lekker onder de douche gegaan en hop het bed in. Hij sliep binnen 5 minuten, total loss. Om 4.30 uur moest hij huilen, wilde niet meer slapen (jetlag?) maar was eigenlijk nog wel moe. We hebben hem bij ons in bed genomen en toen heeft hij nog tot 7.00 uur geslapen. We gaan vandaag niet naar buiten, we houden En-Ping zijn wereldje echt even nog klein. We hebben vanochtend met zijn drietjes de aankomstkaarten in de enveloppen gedaan (mocht je een gekreukt kaartje ontvangen dan weet je wie hem in de envelop heeft gedaan hahaha), ze zijn onderweg!!!!
Lieve allemaal... super bedankt dat jullie zo veel en lief gereageerd hebben op onze reisblogjes! Bedankt voor het meeleven tijdens onze lange reis naar onze zoon, het was een lange aanloop maar nu we naar ons mannetje kijken is het zó de moeite waard geweest allemaal.
Thanxxxxx voor de lieve mensen die er bij waren op Schiphol, thanxxx dat jullie zo vroeg uit jullie bedjes zijn gestapt om ons welkom te heten... love you all!
De eerste tijd zal ik regelmatig nog wel even een blogje schrijven om jullie op de hoogte te houden van het wennen / hechten etc. En wie weet ga ik (op verzoek van velen hihi) het blog uiteindelijk toch nog omzetten in boekvorm... maar nu eerst, genieten!
Vrijdagmiddag zijn we met zijn drietjes nog even door het centrum van Taipei gelopen, beetje winkeltje in en winkeltje uit... echt onze tijd uitzitten ;-)
We zijn nog even in de speeltuin geweest en dat vond En-Ping toch wel erg geweldig hahaha. Hij had flinke lol en wij daardoor ook.
Om 18 uur werden we door Henry opgehaald en werden we naar het vliegveld gebracht. In de auto viel En-Ping al bijna in slaap. Op het vliegveld was dit ineens over hoor, hij was klaarwakker hahaha. We hebben rond 21 uur zijn pyjama aangedaan en we wilden hem in de buggy proberen te laten slapen... helaas, lukte niet. Daar zaten we dan met al onze goeie bedoelingen en met een melige en ketende peuter ;-)
Tsja dan maar niet, we hoopten dat hij wel in het vliegtuig zou gaan slapen (was wel even spannend hoor voor ons, doet ie het wel of doet ie het niet?).
Eenmaal in het vliegtuig keek ons mannetje zijn ogen uit! Maar op het moment van opstijgen sliep hij al hahahaha, was er eindelijk actie... slaapt ie! Misschien maar beter ook want bij ons stroomden de tranen over onze wangen, wat een ontzettend dubbel gevoel is het als je het land van je kindje verlaat. Wij zó blij, de birthmother zó verdrietig...
De vlucht verliep verder prima, En-Ping heeft van Taipei tot Bangkok geslapen! Hij kreeg een eigen 'mandje' zodat hij lekker kon liggen, ideaal! Nou ja het 'mandje' was wel wat klein waardoor er uiteindelijk twee beentjes uitstaken hahaha, zo schattig om te zien ;-)
In Bangkok hadden we 45 minuten om over te stappen en we moesten best ver lopen... was even een lichte stress. Maar team Kloosterman heeft het gered! We hebben zelfs nog een luier kunnen verschonen (het leek wel een pitstop, gevolgd door slappe lach hahaha). De vlucht van Bangkok naar Amsterdam verliep ook prima. Wel sneu dat En-Ping constant op schoot moest zitten en dat hij niet echt fijn kon liggen om te slapen. Maar hoe dapper is ie dat hij toch geslapen heeft! Van de 12 uur heeft hij misschien 15 minuten zitten piepen, meer niet.
Hoe dichterbij we bij Amsterdam kwamen, hoe meer de zenuwen en emoties toenamen!!! Bijna thuis... zó fijn!!!
Toen we geland waren was daar opluchting en blijdschap... en een enorm verlangen naar onze familie en vrienden die waarschijnlijk al met hun neusjes tegen de ruit gedrukt stonden ;-)
We hebben ons gauw omgekleed en toen mochten we door de douane (we werden nog even hartelijk gefeliciteerd hihi). En toen was het moment daar... we zagen in de verte al een aantal leuke / lieve spandoeken, ballonnen, blije koppies (reikhalzend uitkijken naar K3 hihi), zwaaiende mensen, etc. We zijn gauw naar het raam gelopen waar zó veel lieve mensen op ons stonden te wachten! Eindelijk mochten we En-Ping aan iedereen laten zien, onze grote trots. Als wij een foto hadden gemaakt van de mensen aan de andere kant van het glas, hadden zij allemaal rooie oogjes op de foto gehad volgens mij ;-)
Nadat we de koffers hadden gepakt liepen we door dé deuren en wooooooowwww wat een onthaal!!!!! Bij Jeroen en mij kwamen alle emoties los... wat een opluchting, blijdschap, vreugde! Eindelijk is het ècht, we mogen ècht een gezinnetje zijn, het lange wachten is ècht voorbij.
De aankomst was behoorlijk emotioneel (niet alleen voor ons)... Hoe mooi is het ook om te zien hoe welkom En-Ping is bij iedereen, hij hoort er helemaal bij.
We hebben zoveel felicitaties gehad, hebben té lieve cadeautjes gekregen, hebben zulke lieve woorden gehoord en ook is er behoorlijk wat afgeknuffeld :-) We hebben zelfs tompoucjes met blauwe muisjes gegeten!!! Echt zó mooi allemaal, we denken er met een big smile aan terug!
We zouden nog koffie gaan drinken met familie en vrienden maar dat hebben we toch maar niet meer gedaan omdat alles zo'n impact op ons had dat we even tijd met zijn drietjes nodig hadden.
In de auto is En-Ping al in slaap gevallen, hij riep nog even bèèèè... wij kijken, hij wees naar een weiland met schapen hahahaha.
Thuis moest hij even flink huilen, zo zielig. Maar hij liet zich gauw troosten gelukkig. Hij heeft 's middags zelfs al 'gewoon' een middagslaapje gedaan!!! Hij is helemaal weg van onze poezebeesten (andersom is dat wel ietsjes anders oeps), hij vindt ze geweldig! Hij vindt dieren sowieso helemaal geweldig, daar is mama dan wel weer erg blij mee :-)
's Avonds is En-Ping lekker onder de douche gegaan en hop het bed in. Hij sliep binnen 5 minuten, total loss. Om 4.30 uur moest hij huilen, wilde niet meer slapen (jetlag?) maar was eigenlijk nog wel moe. We hebben hem bij ons in bed genomen en toen heeft hij nog tot 7.00 uur geslapen. We gaan vandaag niet naar buiten, we houden En-Ping zijn wereldje echt even nog klein. We hebben vanochtend met zijn drietjes de aankomstkaarten in de enveloppen gedaan (mocht je een gekreukt kaartje ontvangen dan weet je wie hem in de envelop heeft gedaan hahaha), ze zijn onderweg!!!!
Lieve allemaal... super bedankt dat jullie zo veel en lief gereageerd hebben op onze reisblogjes! Bedankt voor het meeleven tijdens onze lange reis naar onze zoon, het was een lange aanloop maar nu we naar ons mannetje kijken is het zó de moeite waard geweest allemaal.
Thanxxxxx voor de lieve mensen die er bij waren op Schiphol, thanxxx dat jullie zo vroeg uit jullie bedjes zijn gestapt om ons welkom te heten... love you all!
De eerste tijd zal ik regelmatig nog wel even een blogje schrijven om jullie op de hoogte te houden van het wennen / hechten etc. En wie weet ga ik (op verzoek van velen hihi) het blog uiteindelijk toch nog omzetten in boekvorm... maar nu eerst, genieten!
Abonneren op:
Berichten (Atom)